Aby chronić zdrowie przed niekorzystnym wpływem warunków pracy i sposobów jej wykonywania, przepisy gwarantują każdemu pracownikowi opiekę zdrowotną w postaci profilaktycznych badań lekarskich.
Celem tych badań jest:
• ocena wpływu pracy na stan zdrowia pracownika,
• stwierdzenie, czy ze względów zdrowotnych pracownik może wykonywać pracę na danym stanowisku,
• udzielenie pracownikowi informacji o tym jak pracować, by uniknąć niekorzystnych skutków zdrowotnych, które mogłyby narazić go na utratę pracy,
• poinformowanie pracownika o stanie zdrowia, a w przypadku stwierdzenia zmian chorobowych o konieczności podjęcia leczenia u lekarza rodzinnego.
Zakres badania profilaktycznego obejmuje badanie przeprowadzone przez lekarza medycyny pracy oraz inne badania specjalistyczne i diagnostyczne, ale wyłącznie takie, które są ściśle związane z warunkami pracy i określone szczegółowymi przepisami. (Rozporządzenie MZiOS w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. nr 69 poz. 332 z późniejszymi zmianami). Lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne może poszerzyć jego zakres o dodatkowe specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć krótszy termin następnego badania, niż to określono we wskazówkach metodycznych, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne dla prawidłowej oceny stanu zdrowia dokonywanej w celu wydania osobie przyjmowanej do pracy lub pracownikowi orzeczenia lekarskiego.

Po zakończeniu badania profilaktycznego pracownik otrzymuje orzeczenie lekarskie o:
• braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na wskazanym stanowisku – czyli o zdolności do podjęcia lub kontynuowania pracy w określonych warunkach,
lub:
• istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na wskazanym stanowisku – czyli o niezdolności do podjęcia lub kontynuowania pracy w określonych warunkach.
To samo orzeczenie otrzymuje pracodawca – z zachowaniem tajemnicy lekarskiej, bez informacji dotyczących stanu zdrowia pracownika

Jeśli pracownik lub pracodawca nie zgadza się z treścią orzeczenia lekarskiego przysługuje im prawo do odwołania i wykonania powtórnego badania profilaktycznego w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy lub w Instytucie Medycyny Pracy. Wniosek na badanie odwoławcze należy składać za pośrednictwem lekarza, który wydał kwestionowane orzeczenie.

Prawo wykonywania zawodu psychologa powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę psychologów Regionalnej Izby Psychologów. Na listę psychologów wpisuje się osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadały dyplom magistra psychologii lub dyplom magistra filozofii chrześcijańskiej ze specjalizacją filozoficzno - psychologiczną uzyskany na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim do 1 października 1981 r. lub dyplom magistra filozofii chrześcijańskiej w zakresie psychologii uzyskany w Akademii Teologii Katolickiej do końca 1992 r. oraz pracowały w zawodzie conajmniej dwa lata.

Osoby zatrudnione na stanowiskach psychologów, które nie spełniają powyższych warunków, mogą w okresie jednego roku od wejścia w życie ustawy wystąpić do Krajowej Rady Psychologów z wnioskiem o przyznanie prawa wykonywania zawodu, który zostanie rozpatrzony w terminie 3 miesięcy od dnia jego wpłynięcia.

Ponadto na listę psychologów wpisuje się osobę, która łącznie spełnia następujące warunki:

1) uzyskała w polskiej uczelni dyplom magistra psychologii lub uzyskała za granicą wykształcenie uznane za równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej,

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych,
3) włada językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu psychologa,

4) odbyła podyplomowy staż zawodowy, pod merytorycznym nadzorem psychologa posiadającego prawo wykonywania zawodu, który ponosi odpowiedzialność za czynności zawodowe wykonywane przez psychologa -stażystę.